Bad - Shahin Najafi

چیزت را به من نگو چیزت را به من نده

با پنجره بخواب ای سنگ جان من

من روی یاد تو که یله شده بر آسمان خط می کشم

با من تراوش روزانه ای ست که در نبود تو تکرار می شود

تقصیر خواب نیست تقدیر ما تصادفی ست که به هیچ نمی ارزد

اصلا من بعد اصلا من بد

گوشت روی گاز مشروب روی میز

ما چقدر غریبه شدیم که تو تحریک نمی شوی دیگر

سیگار می کشی و تنت زیر زیرپوش سفید توریت شناور است

هیچ چیزت را به من نگو هیچ چیزت را به من نده لطفا

بگذار گمان گندم نگات در ذهن لهجه دار من

با شک به هستی اجین شود

اصلا من بعد اصلا ما بد

اینجا که شعر هیچ غلطی نمی کند

من هم که مست

کدام شعور؟

ما همه چیز را در مبال خانه جا گذاشتیم

اطراف مان مشتی خزنده که راه به راه پوست می اندازند

و حقارت شان را با تصور تخریب ما زنده می کنند

اینجا کسی نمانده که حتی شکایتی کنم

اصلا من بعد اصلا من بد

اصلا من بعد اصلا من بد

هیچکس بزرگ نیست هیچ چیز عمیق نیست

هیچکدام ما مهم نیستیم دیگر

تنها سکوت سطحی خاک گرفته ی حجم این کتاب هاست

که زنده است

زمان دروغ می گوید تاریخ زنده نیست

مکان توهمی ست که ما در آن سکس می کنیم

چیزت را به من نگو چیزت را به من نده

آرام گریه کن

آرام نعره بزن

آرام نعره بزن

آرام گریه کن

سوتین سیاه تو سبز می شود ریشه می دهد

من هم یواشکی در خواب تو راه می روم

انگار نه انگار که نیستیم دیگر

آه سانفرانسیسکوی سوررئال من

آه پاریس بدنام شده

آه فرانکفورت نفرینی

میلان خسته میلان تنها

کلن کلافه

بخند بپاش بشاش بشاش

و انزلی که جا گذاشتمش

اصلا من بعد اصلن من بد

Ничего мне не говори Ничего мне не говори

Спи с окном, о камень моей души

Я рисую линию в небе в память о тебе

Со мной ежедневный экссудат, который повторяется в твое отсутствие

Это не вина сна.Наша судьба-случайность, которая ничего не стоит

я совсем не плохой

Мясо на ликерном газе на столе

Мы стали такими странными, что ты уже не возбуждаешься

Ты куришь и плаваешь под белым бельём башни

Не говори мне ничего Пожалуйста, не говори мне ничего

Позвольте мне думать о пшенице в моем акцентированном уме

Подозревать существование

я совсем не плохой

Здесь стихотворение не ошибается

я тоже пьян

Какое сознание?

Мы оставили все дома

Нас окружает горстка рептилий, которые пробираются сквозь кожу

И они возрождают свое унижение, представляя нашу гибель

Здесь даже пожаловаться некому

я совсем не плохой

я совсем не плохой

Никто не большой, нет ничего глубокого

Никто из нас больше не важен

Единственная поверхностная тишина - это объем этих книг

кто жив

Время лежит, что история не живая

Место-иллюзия, в котором мы занимаемся сексом

Ничего мне не говори Ничего мне не говори

Плачь тихо

Кричи тихо

Кричи тихо

Плачь тихо

Твой черный лифчик становится зеленым

Я тоже украдкой иду во сне

Не то чтобы нас больше нет

О мой сюрреалистический Сан-Франциско

О, Париж печально известен

О проклятый Франкфурт

Милан устал Милан в одиночестве

کلن کلافه

Смейтесь, брызгайте, радуйтесь

И Анзели, которого я оставил

Я не так уж и плох в конце концов