Moja pieszczotka - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili

Pocznie szczebiotać i kwilić i gruchać:

Tak mile grucha, szczebioce i kwili

Że nie chcąc słówka żadnego postradać

Nie śmiem przerywać, nie śmiem nie śmiem odpowiadać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

Lecz mowy żywość gdy oczki z apali

I pocznie mocniej jagody różować

Perłowe ząbki błysną śród korali:

Ach!

wtenczas śmielej w oczęta poglądam

Usta pomykam i słuchać nie żądam

Tylko całować, całować, całować, całować

Моя ласка, когда в счастливый момент

Он начнет чирикать, скулить и ворковать:

Он так приятно воркует, болтает и скулит

Что не хочет терять ни слова

Я не смею остановиться, я не смею отвечать

И я просто хочу слушать, слушать, слушать

И я просто хочу слушать, слушать, слушать

Но живость речи, когда глаза апали

И ягоды он больше розоветь начнет

Жемчужные зубчики сияют среди бусин:

Ах!

тогда я выгляжу смелее в моих глазах

Я пропускаю губы и не требую слушать

Просто поцелуй, поцелуй, поцелуй, поцелуй