Asheghaneh - Moein

ای شب از رویای تو رنگین شده

سینه از عطر تو هم سنگین شده

ای به روی چشم من گسترده خویش

شادیم بخشیده از اندوه بیش

همچو بارانی که شوید جسم خاک

هستی ام ز آلودگی ها کرده پاک

ای طپش های تن سوزان من

آتشی در سایه مژگان من

ای مرا با شور شعر آمیخته

این همه آتش به شعرم ریخته

چون تب عشقم چنین افروختی

لاجرم شعرم به آتش سوختی

ای دو چشمانت چمنزاران من

داغ چشمت خورده بر چشمان من

بیش از اینت گر که در خود داشتم

هر کسی را تو نمی انگاشتم

ای شب از رویای تو رنگین شده

سینه از عطر تو هم سنگین شده

ای به روی چشم من گسترده خویش

شادیم بخشیده از اندوه بیش

همچو بارانی که شوید جسم خاک

هستی ام ز آلودگی ها کرده پاک

ای طپش های تن سوزان من

آتشی در سایه مژگان من

О ночь, окрашенная твоим сном

Твоя грудь тоже тяжелая от твоих духов

О широкий в моих глазах

Радоваться над печалью

Идет дождь, как тело пыли

Он очистил существование от примесей

О удары моего пылающего тела

Огонь в тени моих ресниц

О смешал меня со страстью поэзии

Весь этот огонь излился на мою поэзию

Потому что моя любовная лихорадка так горела

Я должен сжечь свою поэзию

О мои два глаза, мои лужайки

Горячие глаза на моих глазах

Больше, чем было во мне

я никого не считала тобой

О ночь, окрашенная твоим сном

Твоя грудь тоже тяжелая от твоих духов

О широкий в моих глазах

Радоваться над печалью

Идет дождь, как тело пыли

Он очистил существование от примесей

О удары моего пылающего тела

Огонь в тени моих ресниц