Virheetön - Katri Ylander

Savuiseen nurkkaan, sen viimeiseen pöytään

jäät suru kasvoillasi

mua tervehdit hiljaa ja käännät pois pään

et päästä sun maailmaasi

onko se liikaa, kun mä tiedän

sä oot särkyvää

tuoko se liikaa häpeää?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Mä muistan sen yön, kun rapussa kaikui

te huusitte ja niin lähti hän

yhdessä yössä sä toiseksi muutuit

hiljaisuuteen kätket nyt ikävän

onko se liikaa, kun mä tiedän

sun salaisuuden

onko se liikaa yksinäinen?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Kukapa meistä oisi aina virheetön.

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

В прокуренный угол, к своему последнему столику

у тебя будет депрессия на лице

муа тихо здоровается и отворачивается

ты не войдешь в солнце в свой мир

это слишком много, когда я знаю

ты разбит

это приносит слишком много стыда?

ты не замечательный

ты просто человек

кто бы из нас, кто бы

всегда безупречно?

Я помню ту ночь, когда эхом отозвалась лестница

ты кричала и он ушел

за ночь ты изменился

Чтобы замолчать, ты теперь печально прячешься

это слишком много, когда я знаю

секрет солнца

слишком одиноко?

ты не замечательный

ты просто человек

кто бы из нас, кто бы

всегда безупречно?

Кто из нас всегда был бы безупречен.

ты не замечательный

ты просто человек

кто бы из нас, кто бы

всегда безупречно?

ты не замечательный

ты просто человек

кто бы из нас, кто бы

всегда безупречно?