Ulice Nienawiści - Frontside

Codzień, codzień ulicą w dół

Oczy szybko błąkają się po ścianach

Odwracam głowę gdy pęka szkło

Kocham te miejsca ich dźwięk

To moja, krwawa czerwień ceglanych murów

W kontraście z błękitem mundurów

Śmiejąc im się w twarz zaczynam widzieć

Nie lękam się miejsca i słów

Czuję się odprężony i silny bo wiem

Na co stać to miejsce i na co stać mnie

Moja specjalność to dzikie kłopoty

Zgrabne tyłeczki wpatrzone w niebo

Nie lękam się

Bo wiem

Na co stać mnie

Razem z ulicą tworzymy rodzinę

Stalowy pręt mocno ściskam w dłoni

O każdy dzień znów muszę się bić

Ulica jest zbyt piękna żeby zginąć

Co druga brama skazana na śmierć

Dzieciaki dla których piłka jest matką

Nadejdzie czas gdy wypróbują broń

Nie lękam się

Bo wiem

Na co stać mnie!

Каждый день, каждый день по улице

Глаза быстро блуждают по стенам

Я поворачиваю голову, когда разбивается стекло

Я люблю эти места, их звук

Это моя кровавая красная кирпичная стена

В отличие от синего цвета мундиров

Смеясь им в лицо, я начинаю видеть

Я не боюсь места и слов

Я чувствую себя расслабленным и сильным, потому что знаю

Что это место может сделать и что я могу сделать

Дикие неприятности - моя специальность

Стройные попки смотрят в небо

я не боюсь

Потому что я знаю

Что мне делать

Вместе с улицей мы создаем семью

Я крепко сжимаю стальной стержень в руке

Я должен бороться снова за каждый день

Улица слишком красива, чтобы умереть

Каждые вторые ворота обречены на смерть

Дети, для которых мяч - мать

Придет время, когда они попробуют оружие

я не боюсь

Потому что я знаю

Что мне делать!