Bard Van Het Verleden - Countess

Ik ben de bard van het verleden

Luister naar mijn tragisch lied

De nevelen van het vervlogene

Gaan uiteen als ik dit gebied

Ooit waren er chaos en leegte

Tussen vuur en ijs ingesloten

Tot een grote reus ontstond

Goden kwamen onverdroten

Gedrieën velden zij de gigant

Uit zijn enorme kolossenlijf

Schiepen zij de Midden-Gaarde

Eer zij bouwden het godenverblijf

Uit zijn vlees de aarde

Uit zijn bloed de zee

Uit zijn botten de bergen

Uit chaos creëerden zij orde

Zon en maan, dag en nacht

Dwerg en mens schiepen zij

De Azen-Gaarde in al zijn pracht

Veel nut hadden wij van de goden

Die zich vaak onder ons begaven

Immer beschermde Donar ons

Wodan gaf ons de sterke staven

De goden leerden wijze lessen

Lachen deden zij ons ook vaak

Het zingen van de daden der goden

Was een geëerde en heilige taak

Te hunner ere verrezen tempels

In Midden-Gaarde al was goed

Duizenden jaren aanbaden wij

De ware goden van ons bloed

Tot een vreemd geloof ons knechtte

Onderdrukking ons lot van vele jaren

Amper konden wij de herinnering

Aan de goden van weleer bewaren

Ik ben de bard van het verleden

Mijn verzen doen de goden ontwaken

Uit de mist treden zij tevoorschijn

Nimmer meer zullen wij hen verzaken

Я бард прошлого

Слушай мою трагическую песню

Туманы прошлого

Расставаться, когда я в этой области

Когда-то был хаос и пустота

В ловушке между огнем и льдом

Пока не возник великий великан

Боги пришли неустрашимыми

Трое из них упали с гиганта

От его огромного колоссального тела

Они создали Средний сад

Прежде чем они построили обитель богов

Из его плоти земля

Из его крови море

Из его костей горы

Они создали порядок из хаоса

Солнце и луна, день и ночь

Гном и человек, которого они создали

Азен-Гаарде во всем своем великолепии

Мы много использовали богов

Кто часто ходил среди нас

Донар всегда защищал нас

Водан дал нам крепкие стержни

Боги преподали мудрые уроки

Они и нас часто смешили

Воспевая деяния богов

Была почетной и священной задачей

Храмы, воздвигнутые в их честь

В Миддл-Гарде уже было хорошо

Тысячи лет мы поклонялись

Истинные боги нашей крови

К странной вере наш слуга

Гнёт наша судьба много лет

Мы едва могли разобрать память

К богам старой крепости

Я бард прошлого

Мои стихи пробуждают богов

Из тумана они появляются

Никогда больше мы не оставим их