Ποδήλατα Δίχως Φρένα - Pix Lax

Βαδίζω μαζί σου σε ζωγράφων αυλή

όμως το νιώθω ότι θέλεις να φύγω

κι αν βρίσκομαι μόνος σε μια ξένη γης

συνήθισα να είμαι μόνος

Ποδήλατα οι σκέψεις δίχως φρένα κι αυτές

πηγαίνουμε πάντα άκρη στην άκρη

για να συναντήσουν βραχνούς εραστές

πνοή να τους δώσουν και δάκρυ

…σε μιαν άκρη…

Καράβια μπροστά μου τυφλοί στεναγμοί

βαμμένοι στα γκρι με κοιτάνε

χωρίς να ρωτήσουν πετάνε σχοινί

και πιο μακριά σου με πάνε

Κάτι με σφίγγει θα με λιώσει θαρρώ

όμως μωρό μου πρέπει να φύγω

είν' ο χορός μου μιας πόρνης χορός

μόνο που αξίζει πιο λίγο

…πιο λίγο…

…είν' η αγάπη…